Powiatowa 17 przykładem budowania dobrej marki
Budowa mostu w Borkowicach wkroczyła w końcowy etap
Brave Beavers ze Skórzewa mistrzami Polski w ultimate freesby
Stary, wąski most, o małej nośności w Borkowicach to już przeszłość.
Nad Kanałem Mosińskim budowana jest nowa przeprawa.
Powstanie obiekt o nowej konstrukcji, dwa pasy ruchu dla każdego kierunku, nie będzie już zwężenia,
nie będzie ograniczenia nośności a przede wszystkie bezpieczne przejście pieszych i rowerzystów.
Nowy most znacznie zwiększy bezpieczeństwo na drodze powiatowej. Pozwoli też na skrócenie drogi
ciężkim pojazdom. Prace trwają od wiosny. Najpierw drogowcy zburzyli stary most.
Nowy jest już prawie gotowy. Rozpoczęła się ostatnia faza inwestycji.
Będzie układana nowa masa bitumiczna zarówno na dojeździe, jak i na samym obiekcie.
Wykonane zostaną poręcze, bariery stalowe, także podwieszony zostanie wodociąg pod nowy obiekt,
a na samym końcu oczywiście powstanie nowe oznakowanie poziome i pionowe.
Nowym mostem w Borkowicach będzie można przejechać w połowie listopada.
Tak się składa, że najlepsze smaki powiatu poznańskiego nie powstają w fabrykach,
wielkich masarniach, przetwórniach czy piekarniach. Powstają w małych, rodzinnych przedsiębiorstwach.
Takich jak piekarnia Sarnowska w Dąbrówce w gminie Dopiewo. To tutaj wypiekany jest chleb
z czarnuszką wyróżniony podczas pierwszego konkursu Smaki Powiatu Poznańskiego.
Podstawą każdego chleba jest mąka i woda. Ale to nie koniec receptury.
Dodajemy zakwasu, który jest żywym zakwasem, on sprawia, że to jest taki specyficzny chleb
następnie dodajemy otrębów, soli, miodu oraz mąki żytniej.
Na końcu dodajemy do całej tej mieszaniny, do ciasta ziaren czarnuszki.
Następnie ta masa nakładana jest do forem, ląduje w piekarniku, gdzie garuje.
Po około 4 godzinach chleb gotowy jest do pieczenia.
Nasiona czarnuszki – to ich wyjątkowy smak i aromat uczynił chleb z Dąbrówki
smakiem powiatu poznańskiego.
Czarnuszka ma działanie przeciwwirusowe i antybakteryjne, doskonale wpływa na nasze
błony śluzowe, również żołądka i przewodu pokarmowego, ułatwia trawienie, stosowana na rany skóry,
podnosi też naszą odporność, doskonała teraz na czas jesienno-zimowy.
Konkurs zorganizowany pierwszy raz na tegorocznym Ogólnopolskim Festiwalu Dobrego Smaku
ma odnajdować, nagradzać i promować najlepsze smaki powiatu poznańskiego.
Powiatowa 17 to określenie gmin powiatu poznańskiego. To tytuł programu telewizyjnego pokazującego
co się w tych gminach dzieje. To także uznana już marka, którą może poszczycić się powiat poznański.
Właśnie Powiatowa 17 byłą przykładem w warsztatach „Jak zbudować markę w oparciu o aktywność społeczną”
zorganizowanych w ramach projektu Gazety Wyborczej „Pracownia Miast”.
Powiatowa 17 jest dobrym przykładem tego jak grupować wokół jakiejś idei, skupiać gminy,
których czasem interesy są dosyć rozbieżne, natomiast coś je łączy.
Łączy je to, że są gminami powiatu poznańskiego, mają jakieś wspólne interesy do załatwienia
i między sobą i interesy do załatwienia z miastem. Chcemy o tym po prostu rozmawiać.
W spotkaniu oprócz dziennikarzy uczestniczył starosta poznański i przedstawiciele organizacji społecznych
działających na terenie powiatu poznańskiego. Rozmawiali o zaletach życia w powiecie poznańskim.
Poprzez powiatową 17 pokazujemy naszym mieszkańcom co się dzieje w tym pozytywnym
aspekcie tej sprawy, jak to funkcjonuje, jak to funkcjonuje w poszczególnych gminach.
I to nie tak, że tylko ja gdzieś tam występuję, ale wszyscy uczestnicy życia społecznego
funkcjonują w powiatowej 17. I na tym to ma polegać. Ludzie mają się identyfikować
z tym miejscem, w którym żyją. Nie tylko z gminą, ale także z powiatem, który ma swoje problemy,
ma swoje sukcesy, chce osiągnąć takie a nie inne cele, także we współpracy z miastem i województwem.
Wśród atutów powiatu uczestnicy warsztatów wymienili między innymi aktywność mieszkańców,
sprawną komunikację, atrakcje turystyczne i liczne imprezy organizowane przez powiat poznański.
Zgodzili się również, że nazwa i logo powiatu powinny być częściej i jeszcze lepiej eksponowane.
Idzie jesień, czas na drachyty, jak w Wielkopolsce nazywane są latawce. To właśnie one
od trzynastu lat są motywem przewodnim festynu żegnającego lato w Przeźmierowie,
w gminie Tarnowo Podgórne.
Latawiec od lat jest naszą tradycją. Jest to miła zabawa, przyjemna dla dzieci,
dla rodziców, wszyscy się razem realizują tworząc tego latawca.
Myślę, że to jest taki dobry symbol tej imprezy, tego festynu.
Święto latawca ma też swoje hasło „Rodzino trzymaj formę”.
Przyszły dzieci. Przyszli z nimi ich rodzice. Zatem spełnia to charakter tej rodzinnej imprezy.
Jednocześnie jest ona organizowana na otwartej przestrzeni. Umożliwia to zorganizowanie rożnych konkurencji ruchowych.
Ma to zachęcić mieszkańców do wspólnego, aktywnego spędzania czasu na świeżym powietrzu.
Zachęciło kilkaset osób. To głównie uczniowie przeźmierowskiej podstawówki, ich rodziny i nauczyciele.
Organizatorzy przygotowali dla nich spory zestaw zajęć sportowych, rekreacyjnych i artystycznych.
Zachęcili do zabrania koców, koszy pełnych smakołyków i piknikowania na łonie natury.
Można miło spędzić czas, posiedzieć z rodzicami. Przygotować, każdy coś składkowego zrobi
i jest fajny piknik.
Lepiej jest tutaj, bo tutaj się rozmawia, jesteśmy na świeżym powietrzu i się fajnie bawi.
Ale to latawce były bohaterami imprezy. Najpierw rywalizowały klasy ze szkoły podstawowej.
Dla wyrównania szans wszystkie dzieci dostały takie same latawce.
Później w niebo pofrunęły latawce własnoręcznie skonstruowane przez uczestników konkursu.
Najwyżej poleciał Deep Blue.
Kolor jest ulubionym kolorem mojego dziecka, a więc niebieski, materiał wybraliśmy taki specjalny
do latawców, dodatkowo z włókna szklanego poprzeczki, barierki, skleiliśmy taśmą klejącą i działa.
Ćwiczyliśmy kilka razy i za każdym razem leciał tak wysoko.
I z każdym razem mieliśmy nowe pomysły, żeby leciał jeszcze wyżej.
Najpiękniejszym latawcem wybrano latającą rybkę zrobioną przez Martę Klatt.
Uczestnicy pikniku mogli też obejrzeć pokazy gimnastyki artystycznej i zumby,
posłuchać bajek i piosenek country oraz zobaczyć legendę o poznańskich koziołkach
w interpretacji Teatru z Głową w Chmurach.
Brave Beavers – Dzielne Bobry to Mistrzowie Polski ze Skórzewa w gminie Dopiewo
w powiecie poznańskim. Młodzieżowi mistrzowie w ultimate freesby.
To mało znana dyscyplina sportowa wymyślona w Stanach Zjednoczonych.
Chodzi głównie o to, aby jak najszybciej przeprowadzić dysk, którym gramy, czyli freesby
do strefy punktowej przeciwnika. Boisko jest zbudowane podobnie jak w futbolu amerykańskim
czy rugby, czyli znajdują się na nim dwie strefy końcowe:
jedna należy do drużyny broniącej, druga do atakującej.
Drużyna, która złapie dysk w strefie punktowej przeciwnika zdobywa punkt.
Z dyskiem nie wolno biegać, wolno tylko podawać go, w momencie kiedy
złapie się dysk trzeba się zatrzymać i podać go do osoby następnej.
Biegać wolno oczywiście bez dysku.
Drużyna ze Skórzewa istnieje zaledwie dwa lata a już ma na swoim koncie znaczące sukcesy.
W Bobrach grają zawodnicy w wieku od 14 do 23 lat.
Mistrzowski tytuł Brave Beavers przywieźli z turnieju w Zielonkach koło Warszawy.
Po drodze pokonaliśmy Nine Hills Chełmno a także wrocławską drużynę Flow Junior,
w półfinale zmierzyliśmy się z Flions Płock a w finale wygraliśmy z Friesbnikiem,
drużyną z Rybnika. Spektakularnie, bo 13:1.
W każdej drużynie regulaminowo muszą być dziewczyny. Zawodniczki ze Skórzewa
potrafią dostrzec w tym sporcie coś więcej niż tylko trening fizyczny.
Podoba mi się, że to jest inny sport niż wszystkie, że różni się od pozostałych,
że nie ma tutaj sędziów, że sami dyskutujemy o tym, co się stało na boisku,
sami rozwiązujemy sobie sytuacje i że sami dochodzimy do porozumienia.
Fundacja Brave Beavers, która prowadzi drużynę jest wspierana finansowo przez powiat poznański.
Mogliśmy zorganizować w tym roku obóz sportowy, podczas którego zawodnicy
poprawiali swoją kondycję, trenowali zagrania oraz znajomość zasad.
Dzięki temu mogliśmy również uczestniczyć dwóch ogólnopolskich turniejach
Ależ Talerz w Płocku i Młodzieżowych Mistrzostwach Polski.
W Polsce jest 50 drużyn ultimate freesby. Brave Beavers to jedyny zespół
w powiecie poznańskim i jedyny w kraju działający na terenie wiejskim.
Ma zaledwie 95 lat. Jak na zabytek to niewiele. Jest jednak jednym z najciekawszych
budynków zbudowanych w latach 20-tych w okolicach Poznania.
Dwór w Tulcach w gminie Kleszczewo w powiecie poznańskim został właśnie wyremontowany.
Prace były konieczne, bo wilgoć naruszyła fundamenty budynku.
Konieczne było rozebranie tarasu, odkopanie fundamentów, zaizolowanie i ponowne odbudowanie tarasu.
Wszystkie te prace były prowadzone w konsultacji i pod nadzorem konserwatora zabytków.
Dwór, zwany też pałacem Sarazzinów został zbudowany w 1920 przez hrabiego Alfreda von Radolin.
Położony w malowniczym XIX-wiecznym parku piętrowy gmach z mansardowym dachem
ma cechy architektury barokowej. Szczęśliwie przetrwał wojnę.
W latach powojennych został wpisany na listę konserwatora zabytków i z tego względu
został uznany, że jest to cenna rzecz dla kultury polskiej.
W latach powojennych zamieszkany był przez mieszkańców, w latach 90. spółka
Poznańska Hodowla Roślin podjęła się remontu tego pałacu.
W zabytkowym budynku znajduje się siedziba spółki Poznańska Hodowla Roślin.
Dlatego można go zwiedzać tylko po wcześniejszym umówieniu.
W zasadzie to nie jest obiekt muzealny, ale jeśli komuś zależy, jest taka możliwość,
trzeba zadzwonić, umówić się i wtedy można zobaczyć obiekt od środka.
Remont dworu w Tulcach został dofinansowany przez powiat poznański.