Powiat poznański przejął zabytkowy dwór w Skrzynkach
W rokietnickich autobusach można wypożyczyć książki
Największa w Polsce makieta kolejowa w Borówcu koło Kórnika
Ekonomiczny, ekologiczny, ergonomiczny i pod każdym względem nowoczesny -
– taki jest nowy komisariat Policji w Luboniu.
Budynek powstał dzięki współpracy policji, powiatu poznańskiego i miasta Luboń.
Ten nowy obiekt będzie sprzyjał temu, aby kontakt z mieszkańcami odbywał się we właściwych
warunkach, aby także służba policjantów, odprawa do służby, te podstawowe czynności,
które muszą być wykonane w obiekcie, aby były realizowane w obiekcie o możliwie najlepszej
konstrukcji, najbardziej funkcjonalnej konstrukcji, właściwej dla naszej służby.
A jest to do tego obiekt nowoczesny, oszczędny i to jest nie bez znaczenia.
Jest to standard, który wprowadzany jest w całym kraju i można być dumnym, że
dzisiaj otwieramy ten piękny obiekt właśnie tutaj, w Luboniu.
Stary komisariat miał ponad 40 lat. Miał zaledwie 350 metrów kwadratowych,
ciasne pomieszczenia, przestarzałe wyposażenie. Nowy obiekt jest niemal trzy razy większy.
Wszystkie pomieszczenia są przestronne i nowocześnie wyposażone.
Mamy komfort pracy, mamy wyposażony komisariat w nowe meble, w nowy sprzęt informatyczny,
tak, że zdecydowanie to na pewno wpływa na to, że policjanci mają bardzo dobre warunki do pracy,
a tym samym mieszkańcy Lubonia o wiele przyjemniejsze otoczenie w momencie,
kiedy muszą skorzystać z usług Policji.
Lepiej pracujący policjanci to większe bezpieczeństwo mieszkańców Lubonia.
Warunki pracy i to w jakich komfortowych w tej chwili warunkach policjanci pracują
na pewno przełoży się na ich pracę. Do tej pory była ona świetna, ale myślę, że
teraz będzie im się znacznie lepiej pracowało i to na pewno wpłynie na wyniki.
Policjanci z Lubonia potwierdzają, że w takim komisariacie pracuje się
o wiele wygodniej i przyjemniej.
Pracuje się tutaj bardzo znakomicie, jest bardzo funkcjonalny dla funkcjonariuszy,
taki przyjazny dla obywateli, nowoczesny, przestrzenny.
Mamy tutaj doskonałe warunki, własny komputer, pokoje są bardzo ładne.
Samo wyposażenie komisariatu, większe pokoje, mniej osób w pokoju, dawniej
przebywaliśmy po 3, 4 w pokoju, w tej chwili są to pojedyncze, albo podwójne pokoje.
Ułatwia to przesłuchiwanie, ułatwia to przyjmowanie petentów.
Budowa komisariatu trwała niespełna 13 miesięcy.
Kosztowała wraz z wyposażeniem ponad 5 i pół miliona złotych.
Powiat poznański dołożył do inwestycji milion złotych.
To jedno z wielu działań podejmowanych od lat pod hasłem „Bezpieczny powiat”.
Od wielu lat współpracujemy i Policją i Strażą Pożarną, także w ten sposób, że
współfinansujemy budowę obiektów, modernizację obiektów, współfinansujemy zakupy
pojazdów, wyposażenia, w tym przypadku policyjnego. To powoduje, że policja
nadąża za tak zwanym przestępczym światem i jest dobrze wyposażona.
To trzeci po Czerwonaku i Komornikach nowy komisariat w powiecie poznańskim.
Już wkrótce rozpocznie się budowa jednostki policji w Dopiewie.
Zakończył się remont ulicy księdza Malinowskiego w Komornikach.
To część drogi powiatowej 2387P Komorniki-Plewiska.
Zniszczona i wąska droga wymagała poszerzenia i modernizacji.
Na odcinku półtora kilometra droga została poszerzona do sześciu metrów.
Drogowcy położyli nową warstwę ścieralną i umocnili pobocza.
W ramach remontu zostały tez położone nowe chodniki i krawężniki.
Przebudowa ulicy kosztowała 800 tysięcy złotych.
Powiat poznański przejął od Skarbu Państwa zabytkowy dworek w Skrzynkach w gminie Stęszew.
Budynek wybudowany w drugiej połowie XIX wieku był własnością niemieckiej rodziny Iffland.
Po wojnie znacjonalizowany, w roku 1990 stał się ośrodkiem szkoleniowym Generalnej
Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, która po 25 latach oddała dworek Skarbowi Państwa.
Zabytek jest perełką architektoniczną powiatu poznańskiego. Położony w spokojnej okolicy,
otoczony malowniczym ogrodem będzie służył między innymi jako miejsce spotkań i konferencji.
Mamy też swoje szkoły, w szkołach kształcimy gastronomików, hotelarzy.
Jest to świetne miejsce, żeby oni tam mogli poćwiczyć. A poza tym miejsce,
żeby robić szkolenia, dokształcania, konferencje, które my wynajmujemy w pomieszczeniach
gdzie indziej, a ten dwór może nam po prostu dobrze służyć. Poza tym jest to następny
majątek dla powiatu, który tego majątku nie ma dużo, w dobrym stanie, ładnym położeniu
i uważam, że jest to naprawdę duży ukłon pana ministra i wojewody, że
powiat poznański będzie miał taką nieruchomość.
Pałac, jeżeli chodzi o bryłę, jest w bardzo dobrym stanie, jest suchy,
nie trzeba większych remontów. Wewnątrz potrzebuje unowocześnień.
Musi być cały od nowa wyposażony w meble, we wszystkie działania, salę dydaktyczną,
która będzie służyła dla celów, do których jest przeznaczony.
Wartość przejętego przez powiat dworku szacowana jest na półtora miliona złotych.
„Czytanie książek to najlepsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła” –
– ten cytat z Wisławy Szymborskiej przyświeca akcji ”Pożycz, przeczytaj, oddaj”,
czyli zaczytane autobusy w Rokietnicy. Pomysł jest niezwykle prosty: dzięki porozumieniu
miejscowej biblioteki i lokalnego przewoźnika w autobusach pojawiły się półki z książkami.
Autobusy tutaj nasze gminne jeżdżą ponad 40 minut do Poznania.
Trzeba jakoś ten czas pasażerom urozmaicić i myślę, że ta forma będzie dobrą formą.
Książki są wybierane i udostępniane przez pracowników Biblioteki Gminnej w Rokietnicy.
Osoby, które jeżdżą autobusami przychodzą do nas i mówią jakie książki chcą czytać,
takie też książki umieszczamy w autobusach. Są to książki od literatury popularno-naukowej,
po powieści, biografie i książki takie hobbystyczne, które interesują czytelników, z każdej dziedziny.
Korzystanie z książek jest bezpłatne. Każdy może w dowolnym czasie i miejscu książkę
wypożyczyć i w dogodnym dla siebie miejscu i terminie książkę oddać.
Działa to na takiej zasadzie: przeczytaj, pożycz, oddaj. Czyli jak rozpoczynam
czytać książkę, wiadomo, że nie skończę jej w te 40 minut, zabieram ze sobą.
Jak skończę, to przy następnej jeździe za 2-3 dni tą książkę odkładam.
Różnorodność książek sprawia, że każdy znajdzie coś dla siebie.
Zawsze urozmaicenie jakieś. Nie jedzie się by dojechać,
można zawsze coś w trakcie porobić, poczytać książkę.
Bardzo mi się podoba, lubię czytać książki, a telefony i te wszystkie tablety,
to jak dla ludzi starszych, to lepsza książka.
To jest napewno o wiele korzystniejsze nawet dla naszych oczu, niż grzebanie w komórce.
Dla tych, którzy jednak koniecznie muszą skorzystać z telefonu czy tabletu
przewoźnik przygotował jeszcze jedno udogodnienie.
To bezpłatne ładowarki USB zamontowane w autobusach.
Największa w Polsce makieta kolejowa w skali H:0 znajduje się w powiecie poznańskim.
Dokładniej w Borówcu koło Kórnika. Na powierzchni 300 metrów kwadratowych
zbudowano tu fragment krajobrazu współczesnej krainy liliputów
poprzecinanego torami i drogami pełnymi pojazdów.
Półtora kilometra torów, 25 lokomotyw, 500 wagonów, około 300-400 samochodów
oraz 20 samochodów w ciągłym ruchu.
Oprócz tego elementy krajobrazu, lasy, góry łąki, wioski i miasteczka.
Na makiecie jest miedzy innymi pracująca żwirownia, lotnisko z różnymi latającymi
maszynami, lokomotywownia w Wolsztynie z charakterystyczną obrotnicą.
Można zaobserwować odtworzone z najdrobniejszymi szczegółami scenki, takie jak
wypadek na autostradzie, czy pożar, który relacjonuje ekipa telewizyjna.
Większość elementów jest ruchoma, co zachwyca szczególnie najmłodszych zwiedzających.
Ta makieta jest głównie przeznaczona dla małych, jak i dużych dzieci.
Jest dużo przycisków interaktywnych, które włączają takie małe scenki
ciekawe i dla małego i dużego widza, który tu przyjeżdża i do nas zagląda.
Wszystkie elementy makiety odwzorowane są w skali 1:87. Miniaturowy świat
można też podziwiać w scenerii nocnej. Żeby mógł powstać 20 osób pracowało przez 8 lat.
A wszystko zaczęło się od dziecięcej pasji Roberta Glisty.
Przez lata budowałem, później zacząłem budować kolejki, budować makiety,
pomagało mi tu kilku kolegów, a teraz przekazałem to synowi i syn dalej buduje.
Wiele części makiety kupuje się gotowych. Jednak większość powstaje najpierw w
wyobraźni, a potem na modelarskich stołach budowniczych.
Trzeba mieć pomysł. Pomysł, ideę i do tego brnąć. Chcemy wybudować browar.
Zbieramy się w 3, 4 osoby, myślimy jak to zrobić, z jakich elementów, zbieramy zdjęcia,
dokumentację i budujemy ten browar z różnych małych części.
Jest to czasami stal, aluminium, papier, karton, plastik, używamy też
drukarki 3D, lasera, frezarki, tokarki, jest mnóstwo opcji.
Makieta w Borówcu wciąż jest rozbudowywana. Docelowo ma mieć ponad tysiąc metrów kwadratowych.
W pełnym ruchu wszystkie pojazdy można oglądać w weekendy.
W dni powszednie makietę można również zwiedzać, jednak wtedy ekspozycja jest nieruchoma.
Święty Marcin wrócił do swojej parafii w Konarzewie odnowiony i odrestaurowany.
Mowa oczywiście o obrazie przedstawiającym dobrze znanego w Wielkopolsce świętego.
To właśnie ten Marcin od płaszcza, podkowy i rogali. Na malowidle przedstawiony jako
sędziwy już biskup w towarzystwie żebraka.
Ten obraz jest XIX-wieczny. Obecnie był w takim dość wyeksploatowanym stanie,
z licznymi zabrudzeniami, jego rama była także mocno nadwyrężona,
złocenia właściwie w zaniku ze względu na upływający czas i do tego jeszcze
konstrukcja ramy strawiona przez robactwo, które tam żerowało.
Obraz został odnowiony w poznańskiej pracowni dzięki finansowemu wsparciu powiatu poznańskiego.
Pozyskane w ten sposób pieniądze pozwolą też na konserwację obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej.
Obrazy to nie jedyny powód, dla którego warto odwiedzić kościół w Konarzewie
wybudowany ponad 400 lat temu i wyposażany w kolejnych stuleciach.
Kościół w Konarzewie został pobudowany tutaj przez właścicieli Konarzewa, którzy chcieli
mieć piękny kościół najpierw w stylu gotyckim, jeszcze w XVI wieku, a potem rozbudowany
w stylu barokowym przez dobudowanie prezbiterium i wieży przez Andrzeja Radomickiego,
który był wojewodą poznańskim na przełomie XVII i XVIII wieku.
Święty Marcin był patronem tutejszej parafii długo przed wybudowaniem kościoła,
prawdopodobnie już w XIII wieku.
Dzisiaj jest jednym z dwóch patronów razem ze świętym Piotrem w Okowach.