Powstańcy wielkopolscy patronem liceum w Tarnowie Podgórnym.
Górskie bieganie w Puszczy Zielonce.
Srebrny Jubileusz Stowarzyszenia imienia Leszka Grajka.
16 lutego 1919 roku podpisano rozejm w Trewirze, który zakończył zwycięskie
dla Polaków Powstanie Wielkopolskie. 97 lat później Liceum Ogólnokształcące
w Tarnowie Podgórnym otrzymało imię Powstańców Wielkopolskich.
Szkoła starała się o patrona od dawna.
Procedurę wyboru rozpoczęto w ubiegłym roku szkolnym.
Dyrektor szkoły wybrał specjalny komitet, który organizował różnego rodzaju spotkania
i przeprowadzał poszczególne wybory. Z kilku kandydatów na patronów
wybraliśmy w drodze głosowania, a brali w nim udział zarówno rodzice uczniów,
uczniowie, absolwenci, a także całe grono pedagogiczne, patrona który został dziś
nadany naszej szkole, czyli Powstańców Wielkopolskich.
Powstańcy Wielkopolscy to wybór w pełni uzasadniony.
Gmina Tarnowo Podgórne jest ściśle związana z powstańczym zrywem.
W Lusowie ostatnie lata życia spędził dowódca powstania generał Dowbor Muśnicki.
Tam znajduje się jego grób, Muzeum Powstańców Wielkopolskich, a od niedawna
również jedyny na świecie pomnik generała. Takie imię dla szkoły to pretekst
do przyjrzenia się historii powstania, do lekcji patriotyzmu.
Nawiązywanie do tradycji Powstania Wielkopolskiego, powstania udanego,
czyli przemyślanego z mądrością, z rozwagą to są takie cechy, na których można bazować
współcześnie wychowując młodzież. Myślę, ze to bardzo ważne, żeby i patriotyzmu uczyć
i jednocześnie pewnej pracy organicznej, rozsądnej.
Takiej rozważnej, żeby wiedzieć jakie mogą być efekty.
Powstanie Wielkopolskie nie było spontanicznym zrywem.
Poprzedziły je lata ciężkiej pracy organicznej, które trafnie podsumowuje
tytuł serialu „Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy”.
Te wartości sprzed niemal dwustu lat wciąż warto wpajać młodzieży.
Myślę o pracy organicznej, o takim codziennym, mozolnym działaniu, by budować coś nowego.
Myślę o rozwadze, rozsądku. Myślę oczywiście o patriotyzmie i poświęceniu,
ale także i o takim działaniu codziennym, które buduje naszą rzeczywistość.
Uczniowie wybrali świadomie patrona swojej szkoły i są z niego dumni.
Jeżeli mamy już takie imię naszej szkoły, to jednak chcielibyśmy pogłębić naszą wiedzę
o tym co się tak naprawdę wydarzyło. Na historii już wiele informacji o tym uzyskaliśmy,
ale myślę, że przez to będziemy chcieli pogłębiać naszą wiedzę.
Jest to ważny dla nas dzień, ponieważ nasza szkoła oddaje cześć bohaterom,
którzy mają bardzo duże znaczenie dla naszego województwa bo walczyli.
Historia naszego Poznania i nasza szkoła zobowiązuje nas do pamiętania
o tych bohaterach.
Nadanie imienia szkole miało uroczystą oprawę.
Przy wejściu do szkoły zainscenizowano powstańczy posterunek.
W holu można było obejrzeć wystawę fotografii z Powstania Wielkopolskiego.
Goście zobaczyli też prezentację multimedialną i pantomimiczny spektakl
„Walka dobra ze złem” przygotowany przez uczniów liceum.
Ponad trzy hektary lasu nad Jeziorem Bnińskim, a w nim kilka budynków, boiska,
place zabaw. Tak wygląda Dom Dziecka w Kórniku-Bninie, który jest jednostką
organizacyjną powiatu poznańskiego.
Dom Dziecka w Kórniku-Bninie jest placówką opiekuńczo-wychowawczą, do której trafiają
dzieci na mocy postanowień sądu rodzinnego. Są to dzieci z rodzin w sytuacjach
kryzysowych, gdzie rodzice bezpośrednio nie mogą sprawować pieczy i gdzie konieczna
jest pomoc innych dorosłych, żeby próbować tę sytuację naprawić.
W domu przebywa trzydzieścioro dzieci, każde z nich ma swoją smutną historię.
Wbrew powszechnemu przekonaniu w domu dziecka nie ma sierot.
Wszystkie dzieci mają rodziców. Wychowawcy i psycholodzy dbają o to, by
ich podopieczni zapomnieli o traumach, poczuli się potrzebni i szczęśliwi.
Naszym głównym celem jest praca oparta o teorię przywiązania, czyli chodzi tutaj o
budowanie relacji pomiędzy dzieckiem, a osobą dorosłą. W tym wypadku pomiędzy opiekunami,
którzy tutaj pracują, wychowawcami i innymi pracownikami.
I w związku z tym tutaj bazujemy w szczególności na takich zajęciach, które są
związane z ciałem, ponieważ gdzieś w wyniku doświadczeń traumatycznych może się
pojawiać takie rozszczepienie pomiędzy ciałem, umysłem i emocjami.
Dzieci podzielone na grupy mieszkają w osobnych domach z kuchnią, łazienkami,
sypialniami i salonem.
Wstajemy rano, jemy śniadanie, wychodzimy do szkoły, wracamy w godzinach od 15 do 16.
Później mamy odrabianie lekcji, zajęcia dla usamodzielnianych, zajęcia fotograficzne.
Jemy później kolację i spędzamy wspólnie czas na boisku, bądź w grupie.
Nikt tu nie narzeka na nudę. Każde zajęcie może być formą terapii.
Na przykład te prowadzone w pracowni fotograficzno-filmowej.
Wyjeżdżamy na wystawy, oglądamy wystawy, sami organizujemy wystawy,
wydajemy albumy fotograficzne, jeździmy w plenery fotograficzne.
To wszystko powoduje, że ta codzienność napełniona obowiązkami, szkołą, nauką,
odrabiankami tak zwanymi jest trochę bardziej kolorowa dzięki tej pracowni.
Wszystkie działania, zajęcia, terapie mają doprowadzić do najważniejszego celu,
jakim jest powrót dziecka do rodzinnego domu.
Jeśli to się udaje to się wszyscy z tego cieszymy, bo dom jest najważniejszym
bezpiecznym miejscem dla dziecka. Jeśli się nie udaje o szukamy innych form rozwiązań.
Czy jest to piecza zastępcza rodzinna, czy to są adopcje, ale mamy też wielu wychowanków,
dla których ten dom stał się tym domem, w którym uzyskały pełnoletniość,
z którym się związały i do którego wracają.
Dom Dziecka w Bninie ma ponad 80-letnią historię.
Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych w Owińskach
zaprasza na drzwi otwarte.
Drzwi otwarte przede wszystkim są przeznaczone dla kandydatów do naszej szkoły.
Ale również ci, którzy chcą się zapoznać z jej ofertą edukacyjną, ale jeszcze nie
myślą o tym, żeby zostać uczniami naszej szkoły, również bardzo chętnie
ich tutaj ugościmy.
Ośrodek w Owińskach jest jedną z kilku takich placówek w Polsce.
Mieszczą się w nim cztery szkoły.
Mamy wczesne wspomaganie rozwoju, które zajmuje się dziećmi od 6 miesiąca życia
aż do wejścia w system edukacji szkolnej, szkołę podstawową, gimnazjum, liceum
ogólnokształcące i zasadniczą szkołę zawodową w zawodzie kucharz, tapicer,
koszykarz, plecionkarz. Zajmujemy się przede wszystkim dziećmi niewidomymi,
słabo widzącymi oraz ze sprzężonymi niepełnosprawnościami, które w swoim typie
niepełnosprawności mają przede wszystkim niepełnosprawność wzrokową.
Drzwi otwarte to wyjątkowa okazja do spotkania z uczniami, ich rodzicami i
gronem pedagogicznym ośrodka.
Zaprezentujemy co potrafią nasi uczniowie, będzie bardzo ciekawa rzecz – prezentacja
dźwiękowego tenisa stołowego, będzie poczęstunek, który przygotują nasi
uczniowie kucharze, będzie można zobaczyć co robią nasi wikliniarze, pokaz pracowni
garncarskiej, no i pokaz naszych tapicerów.
Drzwi Otwarte w ośrodku w Owińskach w sobotę 12 marca od 11 do 13.
Od ćwierć wieku pomagają niepełnosprawnym dzieciom, dorosłym i ich rodzinom.
Stowarzyszenie Przyjaciół Dzieci Specjalnej Troski imienia Leszka Grajka
w Swarzędzu świętuje 25-lecie. A zaczęło się tak.
Uczyłam dzieci w klasach specjalnych i bałam się, że jak wyjdą ze szkoły,
będą skazani na pobyt w domu.
Właśnie te dzieci z głębszym stopniem niepełnoprawności.
I razem z rodzicami i z panem Leszkiem Grajkiem, który zrozumiał tę sytuację
założyliśmy stowarzyszenie 8 grudnia 90 roku.
Dziś swarzędzkie stowarzyszenie to jedna z największych organizacji pozarządowych
w powiecie poznańskim. Liczba osób objętych opieką i pomocą rośnie z roku na rok.
Stowarzyszenie obejmuje opieką około 300 dzieci i osób dorosłych z różnymi
niepełnosprawnościami, często sprzężonymi. Organizujemy dla nich szereg
specjalistycznych form opieki. Pracujemy nad kompleksowym systemem opieki
nad dziećmi z niepełnosprawnościami.
Jest rehabilitacja ruchowa, która jest rozdzielona między poszczególne osoby.
Jest terapia dla dzieci na wózkach, dla dzieci małych, taka wczesna interwencja,
to są dzieci od 2 miesiąca życia. Mamy też dogoterapię, hipoterapię, są zajęcia
na basenie prowadzone, integracja sensoryczna oraz logopedia.
Stowarzyszenie prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej. Tutaj w ośmiu pracowniach
prowadzone są zajęcia dla kilkudziesięciu dorosłych podopiecznych.
Uwielbia rehabilitację, ma jej tutaj pod dostatkiem, sama się zresztą dopomina
o rehabilitację. Są różne zajęcia, co miesiąc zmieniają sale. Tak, że może być
w komputerach, na plastyce, w krawieckiej bardzo lubi z resztą takie zajęcia.
Mogę dzięki temu, że mamy tutaj siedem pracowni, rozwijać swoje
umiejętności na różnych poziomach.
Spędzam miło czas i szykuję śniadania dla koleżanek i kolegów.
W domu bym się nudziła.
Jubileusz był okazją do wspomnień, życzeń gratulacji i podziękowań.
Na uroczystym koncercie wystąpili podopieczni swarzędzkiego stowarzyszenia
i zaprzyjaźnionych placówek oraz zawodowi artyści. Z życzeniami przybyli
goście zaprzyjaźnieni i wspierający jubilatów. Wśród nich delegacja powiatu poznańskiego,
który dofinansowuje działalność i przedsięwzięcia Stowarzyszenia
imienia Leszka Grajka.
Te osoby niepełnosprawne, które są tutaj, które są w wielu warsztatach terapii
zajęciowej po pierwsze mają zajęcia, po drugie wspieramy w ten sposób
i odciążamy rodziców. Wiele z tych osób wymaga specjalistycznego podejścia.
Cały sztab psychologów, pedagogów, logopedów, artystów czasami jest
zaangażowany w stowarzyszeniach.
Stowarzyszenie przygotowało specjalne podziękowania dla wszystkich, którzy
wspierają ich materialnie, duchowo, ofiarowują swój czas i życzliwość.
Wśród wyróżnionych znalazła się redakcja Powiatowej 17.
Górskie biegi w powiecie poznańskim? Dlaczego by nie.
Doskonale do tego nadaje się Dziewicza Góra w Puszczy Zielonce.
Od października na jej stokach rozgrywany był cykl Grand Prix w biegach górskich.
Bardzo piękne warunki do biegu górskiego. Każdy kto tu przyjeżdża biegając
na ogół po mieście, bardzo się dziwi, że nieopodal miejsca gdzie mieszka są naprawdę
duże góry i że można zorganizować bieg górski właśnie w Wielkopolsce.
Z założenia miało to być zimowe Grand Prix. Pogoda zweryfikowała te plany.
Ale i przyczyniła się do większego zainteresowania górskim bieganiem.
Udało się. Mamy coraz większą rzeszę zawodników. Dzisiaj było ponad 300 osób startujących.
Startują zawodnicy na 5 km, 10 km oraz zawodnicy z kijkami. Z biegu na bieg
praktycznie pierwsze etapy są, że tak powiem przetarciem szlaku, ponieważ
zawodnicy przyjeżdżają, poznają trasę, są trochę zdziwieni.
Organizatorzy przygotowali 5 kilometrową trasę. Na tak krótkim odcinku było
aż 250 metrów przewyższeń. Część zawodników biegła jedną pętlę,
bardziej wytrwali ścigali się na dystansie 10 kilometrów.
Ten teren jakim jest Dziewicza Góra razem ze szczytem dają bardzo duże możliwości.
Jest to jeden z najwyższych punktów w okolicach Poznania, tak że chcieliśmy
jak najbardziej urozmaicić trasę, tak że dwukrotny wbieg na jednej pętli
daje się mocno we znaki zawodnikom.
Najszybsi pokonali trasę w profesjonalnym tempie. Dla nich to trening
i przetarcie przed biegami w prawdziwych górach.
Chcę się ruszyć, biegać jest dobrze, biegać jest zdrowo.
Po górach to dlatego, że się przygotowuję do maratonu w Sobótce,
to jest ślężański półmaraton, no i dlatego wymyśliłem sobie,
że to będzie świetny trening do tamtej trasy.
Dla wielu to nie wynik był najważniejszy. Dbałość o zdrowie i kondycję,
możliwość poznania Puszczy Zielonki, świeże powietrze, piękne widoki.
Powodów, dla którego było warto pobiec, lub przejść się z kijkami nie brakuje.
Super, bardzo ciężka, ale atmosfera świetna, wszyscy się motywowali,
dopingowali, extra, bardzo mi się podobało.
Jest trudna, ale jestem zadowolona z tej trasy. Pokonuję swoje granice trudności.
Było fantastycznie, było ciężko, ale warto i na pewno tutaj wrócę.
Na cały cykl Grand Prix złożyło się sześć biegów. Klasyfikację generalną
na dystansie 10 kilometrów wygrał Kamil Leśniak.