Salceson wiejski kruszewski smakiem powiatu poznańskiego
Przebudowa dziedzińca ośrodka szkolno-wychowawczego w Owińskach
Questy - sposobem na ciekawe zwiedzanie
Dziedziniec klasztoru w Owińskach wróci do historycznego wyglądu.
Trwają prace remontowe wokół Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego,
który mieści się w dawnym klasztorze cysterek. Zabytkowy budynek powstał w XVIII wieku.
Przez wieki wiele razy zmieniał swoją funkcję. Od kilku lat dzięki powiatowi poznańskiemu
zespół klasztorny wraz z kościołem jest systematycznie remontowany i restaurowany.
Jest to jeden z najcenniejszych zabytków na terenie powiatu poznańskiego.
Dlatego angażowane są środki. Chodzi tutaj o rewaloryzację całego kompleksu
pocysterskiego. Aby ten główny dziedziniec nawiązywał do XIX-wiecznego planu
zagospodarowania tego terenu, ale także odzyskał taką swoją funkcję reprezentacyjną.
Zakres prac obejmuje wykonanie dziedzińca oraz zaplecza ośrodka.
Jest to ok. 5 tysięcy metrów kwadratowych. Z tego połowa to są utwardzenia
w postaci chodników, nowych parkingów oraz jezdni, a druga połowa to jest
zieleń niska, trawniki i bukszpanowe takie żywopłoty.
Przy ośrodku znajduje się park orientacji przestrzennej chętnie odwiedzany
przez turystów. Nowy parking i droga dojazdowa ułatwi im dostęp do ogrodu.
Przede wszystkim jednak skorzystają podopieczni ośrodka, ich rodzice
i nauczyciele.
Dotychczas nasz dojazd do ośrodka był kiepski. Nawierzchnia była nierówna,
a posiadamy dzieci, które dojeżdżają na wózkach inwalidzkich.
W tej chwili liczymy na to, że dojazd będzie cudowny.
To znaczy prostą drogą, z właściwymi drogami dla dzieci niepełnosprawnych.
Również poprawi się wygląd, będzie zapraszający do naszego ośrodka.
Będą piękne krzewy, rośliny, kwiaty, będzie fontanna na środku, także
również takie miejsce rekreacyjne, w którym będzie można po prostu odpocząć.
Na głównym dziedzińcu powstaną alejki spacerowe z ławeczkami, które mają służyć
jako miejsce odpoczynku i rekreacji.
Zakończenie prac planowane jest na koniec września 2016 roku.
Pieczywo, wędliny, owoce, słodycze i trunki – to kulinarne bogactwo powiatu poznańskiego.
Takie właśnie produkty zostały zgłoszone do konkursu Smak Powiatu Poznańskiego.
Jurorzy mieli niełatwe zadanie oceniając 21 konkursowych specjałów.
Były wśród nich między innymi cztery rodzaje chleba, cztery wędliny, pięć win,
ciastka, czekoladki, jabłka i pyzy drożdżowe. Spośród nich komisja złożona
z ekspertów kulinarnych, dziennikarzy i samorządowców wybrała finałową trójkę.
Cieszę się, że w Poznaniu wciąż można zjeść świetną leberkę, która dzisiaj była
też w ścisłym finale. No salceson po prostu jest zjawiskowy.
To jest coś tak szlachetnego, że naprawdę świat można zawojować.
Tego po prostu nie ma gdzie indziej. Mało gdzie w Polsce jest tak dobry salceson,
a w ogóle na świecie to tylko we Francji można by go było szukać, a i tak tam
pewnie by się zdziwili jego jakością. No i zaskakująco dobre białe wino.
Ostatecznie smakiem powiatu poznańskiego został salceson wiejski kruszewski.
Ta wędlina ma swoje świetne tradycje i znów wraca na salony.
Salceson jest królewską wędliną. Salceson został wytworzony na dworze u Lukkulusa,
człowieka, który wprowadził do Europy nie tylko czereśnie, ale również i salceson,
i nazywał się kwiatem mięsnym. Za zdradę przepisu karano karą śmierci.
Zwycięski salceson wytwarzany jest w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej
w Kruszewni koło Swarzędza.
W skład jego wchodzą podroby z wieprzowiny. Przede wszystkim ozorki,
serduszka, jest tam trochę mięsa z głów i skórek. Całość jest po przygotowaniu
osadzana w pęcherz, też jest naturalny. Technologia jest typowo tradycyjna,
ponieważ my wszystkie przygotowane, ugotowane podroby kroimy ręcznie
w kosteczkę. Po pokrojeniu dodajemy wszystkie przyprawy.
Na wyróżnienia konkursowe zasłużyły białe wino wytrawne z winnicy w Jankowicach
i wątrobianka z masarni w Pomarzanowicach.
Konkurs "Smak powiatu" to sposób na promocję lokalnych producentów
i powiatu poznańskiego.
My pokazujemy te smaki, pokazujemy produkty, które tutaj się rodzą.
I dlatego też ten konkurs.
Jest to jeden z elementów strategii promocyjnej naszego powiatu.
Pokazujemy co mamy dobrego, co mamy najlepszego, co nasi mieszkańcy,
nasi producenci robią.
Konkurs Smak Powiatu Poznańskiego to jedna z imprez towarzyszących
Ogólnopolskiemu Festiwalowi Dobrego Smaku. Na cztery dni Stary Rynek w Poznaniu
stał się Mekką smakoszy, połączeniem targowiska z wielką restauracją.
Festiwal dobrego smaku, a to już jego dziesiąta edycja organizowany jest dla
wszystkich smakoszy, ale nie tylko tych, którzy żyją jedzeniem, ale wszystkich
tych, którzy lubią dobry produkt. Tych dobrych produktów na Rynku w tym czasie
są setki, może nawet tysiące, bo mamy tutaj 120 wystawców ze wszystkich regionów
Polski, z wielu krajów Europy, ale też tych z miejsc bardzo bliskich Poznaniowi,
czyli z powiatu poznańskiego, z gmin okalających Poznań, bo kiedy mówimy
o produkcie lokalnym i o tym, by sięgać po lokalne produkty, to dla mieszkańca
Poznania właśnie te, które powstają w Mosinie, Puszczykowie, Komornikach, czy Swarzędzu.
Wędliny, pieczywo, nabiał, słodycze, wszelakie trunki.
Wszystko najwyższej jakości, wytwarzane tradycyjnymi metodami.
Warto szukać dobrych smaków, w świecie, w kraju i w najbliższej okolicy -
- w powiecie poznańskim.
Dom Dziennej Opieki „Senior-WIGOR” w Luboniu działa już pół roku.
Powstał z myślą o tych mieszkańcach miasta, którzy mają ponad sześćdziesiąt lat
i nie są aktywni zawodowo. Grupa trzydziestu osób – bo na tyle został
przygotowany dom – przebywa tu codziennie od 8 do 16.
Wspólnie nie tylko spędzają czas, ale korzystają z ćwiczeń usprawniających
fizycznie, chętnie uczestniczą też w zajęciach edukacyjnych i warsztatach
terapii zajęciowej.
Jestem wdową, a siedzenie w domu to mi nie sprzyjało, a tu bardzo chętnie
przychodzę, bardzo. Tu jestem wokół ludzi, jestem wesoła i to po prostu mi
bardzo sprzyja.
Dom powstał w ramach Programu Wieloletniego „Senior-WIGOR” na lata 2015-2020.
Co bardzo ważne - osoby o najniższych dochodach mogą korzystać z zajęć za darmo.
Codziennie zapewniony jest tu ciepły, smaczny posiłek. Ale seniorzy starają się
wzbogacać jadłospis. Wiosną uporządkowali teren wokół ośrodka i założyli ogród.
Teraz z dumą pokazują plony.
Wykorzystujemy między innymi cukinie, robiliśmy placki z cukinii, robimy teraz
ogórki małosolne, wcześniej był chłodnik litewski z naszych buraków.
To jest własnoręcznie wyhodowana przez nas marchewka.
Bardzo chętnie przychodzimy tutaj, gimnastyka jest codziennie,
no a w piątki mamy zumbę.
Spędzam tu miło czas - mamy śpiewy, mamy tu różne zajęcia, wyjeżdżamy,
dużo zwiedziliśmy już.
Czuję się jak prawdziwa seniorka z wigorem.
Międzynarodowy dzień szachów albo sernika, a tym bardziej imieniny...
Każdy dzień może być tutaj pretekstem do wspólnego świętowania.
Najważniejsze, jednak że są razem.
Niektórzy na dwumiesięczny turnus zapisali się kolejny raz.
Te osoby, które są u nas od początku widać po nich zmianę, są bardziej otwarte,
bardziej pogodne, uśmiechnięte, cieszą się, że mogą tutaj spędzać czas,
to jest dla nich drugi dom.
Lubonianie udowadniają więc, że warto być seniorem z wigorem.
Grzyby zgodnie z przysłowiem wyrastają po deszczu.
Wystarczyło, że trochę popadało i w wielkopolskich lasach, a w efekcie
na bazarach pojawiły się grzyby w niemal pełnym asortymencie. Najwięcej,
przynajmniej na straganach jest kurek, prawdziwków, podgrzybków i maślaków.
Te gatunki są najchętniej kupowane. Zbieranie mniej znanych grzybów
wiąże się z ryzykiem zatrucia.
Podstawową zasadą jest to, żeby zbierać tylko te grzyby, które naprawdę znamy.
Ograniczyć się do czterech, pięciu gatunków. To jest po pierwsze.
Jeśli nie znamy dobrze grzybów, to wtedy należy zbierać tylko takie,
które mają tak zwaną gąbkę pod sobą, czyli są to tak zwane grzyby rurkowe.
Nie zbierać grzybów, które mają blaszki.
Prawie każdy grzyb jadalny ma swój trujący odpowiednik, często bardzo podobny.
Dlatego w razie wątpliwości lepiej zwrócić się do grzyboznawcy.
W Poznaniu specjaliści urzędują w wojewódzkiej stacji Sanepidu przy ulicy Libelta.
A gdzie wybrać się na grzyby? Mieszkańcy Poznania i powiatu poznańskiego
najchętniej wybierają północną i zachodnią Wielkopolskę.
Choć w samym powiecie też nie brakuje obfitych w grzyby lasów.
Wszędzie w Kiekrzu, Strzeszynku, tam są grzyby.
W Zakrzewie. Nie wiem, jaki duży las, bo ja byłam bardzo blisko, ale wysyp
akurat był, także miałam sporo tych grzybków.
Do Gądek, no bo tam są grzyby te, które chcę, znaczy prawdziwki,
tak zwane czarne łebki, kurki i maślaki.
Wycieczka do lasu jest też przyjemnością samą w sobie.
Szczególnie w powiecie poznańskim.
Witam Waszmości skądkolwiek przybywasz. Miasto to Kórnik z dawna się nazywa.
U w nazwie na Ó kreskowane zmieniono z mej woli zmieniono,
by za władzy pruskiej nazwy nie zniemczono.
Takimi słowami wita na zamku w Kórniku hrabia Tytus Działyński.
Rymowanka jest początkiem Questu czyli interaktywnej zabawy,
która ma uatrakcyjnić zwiedzanie.
To był pomysł pracowników Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej.
Oni opracowali taki tekst bardzo ciekawy. Tekst, który zawiera pytania
na temat zbiorów. I rzeczywiście u nas można powiedzieć, że to się przyjęło.
Jest spore zainteresowanie.
Uczestnicy zabawy przemierzając kolejne sale odszukują eksponaty, rozwiązują
zagadki, odpowiadają na pytania. Na przykład co przedstawia obraz Norblina,
czy ile nóg ma stół obrotowy.
Można rozwiązywać zagadki, można jakieś krzyżówki, rebusy zrobić.
Można poczytać różne historie. Jest dużo różnych fajnych rzeczy.
Na przykład teraz były zęby, odkryliśmy, nazwiska, imię ciotki,
spodobało mi się bardzo zwiedzanie tego zamku.
Zwiedzanie z Questem to przede wszystkim atrakcja dla dzieci,
które tradycyjnym zwiedzaniem bywają znudzone.
Bardzo im się podoba znajdowanie różnych atrakcji. Tym bardziej, że teraz muzea
są takie interaktywne. Tutaj tych interakcji jest mniej, nie można dotykać
niektórych eksponatów, znaczy większości, a takie zagadki pomagają jednak
w bliższym spotkaniu ze sztuką, z historią.
Chociaż żyłkę odkrywcy może w sobie odkryć każdy.
Rodzice również dają się porwać przygodzie.
Są jakieś rzeczy do odnalezienia, do wskazania. Dla dzieci to jest bardzo
interesujące i myślę, że dla nas dorosłych też jest to dosyć ciekawe.
Dowiadujemy się wielu więcej rzeczy, niż myśleliśmy, że spotkamy.
Prawidłowe rozwiązanie zadań skutkuje odgadnięciem hasła i zdobyciem skarbu.
Nie zdradzimy jakiego. Komu mało przygody w zamku może wraz z Questem
wyruszyć na wycieczkę po przyzamkowym arboretum. Zasady zabawy są podobne,
tylko zamiast eksponatów odkrywa się rośliny.
Questy przygotowane są dla kilkudziesięciu miejsc w Wielkopolsce.
Są wśród nich miejscowości w powiecie poznańskim, na przykład Owińska.
Pełen wybór zadań można znaleźć na stronie www.regionwielkopolska.pl
w zakładce gry terenowe.