Małe auta i wielkie emocje. Miłośnicy modeli sterowanych radiem spotkali się w
Dopiewie na zawodach RC Cars Cup. Wykonane w skali 1:10 modele ścigały się
po specjalnie przygotowanym torze. Dwie podstawowe klasy w tym
sporcie to onroad i offroad.
Onroad jak sama nazwa mówi to są tak zwane DTMy, płaskie modele, typowo wyścigowe,
z karoseriami wyścigowymi, a modele typu offroad to są modele, które mają wyższe
zawieszenie, szerszy rozstaw kół i w dniu dzisiejszym mają tutaj kilka przeszkód,
które muszą przeskoczyć.
Długości wyścigu nie wyznacza odległość lecz czas. Jedna runda trwa pięć minut.
Kto zajedzie najdalej – wygrywa. A wbrew pozorom nie jest to łatwe.
Na pewno zdolności mają tutaj wpływ i oczywiście trening, współpraca z mechanikiem,
czyli z ustawieniem modelu tak, żeby mechanik wiedział jak zawodnik powinien jechać
plus trening, trening, trening to jest podstawa.
Wyścigi modeli to sport rodzinny. Na zawody przyjeżdżają ojcowie z synami,
którzy już w wieku kilku lat wiedzą jak prowadzić małe samochody.
Lubię jeździć autem i się ścigać. Trzeba jeździć z wyczuciem nie przesadzać z mocą.
Samo wyczucie nie wystarczy. Trzeba mieć jeszcze dobry sprzęt i dobrego mechanika.
Dobór silników, kół, serwis między wyścigami, to wszystko może zdecydować o zwycięstwie.
Silnik to jest osobna część, którą można według własnego uznania dobrać.
Można wybrać silniki mocniejszej klasy o większej mocy i silniki te słabsze.
Akurat tutaj mam silnik średniej klasy, bo akurat na tym torze silnik o jeszcze większej
mocy nie jest potrzebny, ponieważ nie można i tak się rozpędzić na tak wielką prędkość.
Rywalizacja, zamiłowanie do prędkości, zainteresowanie techniką i jeszcze coś,
dla czego warto przyjechać na zawody.
To jest taka forma integracji i można się fajnie rozwijać, pojeździć sobie modelami
bardzo fajnie i ciekawie spędzić czas z innymi ludźmi.
Ściganie pod dachem zakończy się 26 marca wielkim finałem RC Cup.
Później samochody i ich właściciele przeniosą się na otwarte tory.
Krakowski salon poezji, zorganizowany przez poznańską instytucję na zamku w Kórniku,
gdzie wystąpił warszawski aktor, czytając prozę autora z Nowego Jorku.
Spróbujmy rozwikłać tę zagadkę.
Salon krakowski, bo zapoczątkowała go Anna Dymna – artystka z Krakowa.
Inicjatywę podjął poznański teatr muzyczny.
Krakowskie Salony Poezji to jest spotkanie z poezją na najwyższym poziomie.
Staramy się, żeby każdego miesiąca były znakomite nazwiska aktorskie.
I tak kontynuujemy ten cykl prawie 3 lata. Właściwie na każdym mamy komplet publiczności.
A, że dyrektor teatru muzycznego związany jest z fundacją kórnicką…
Fundacja i on wpadli na pomysł, że może będziemy to organizowali również w zamku kórnickim.
No i to był strzał w dziesiątkę a moja rola była i naszego zespołu, którą żeśmy
entuzjastycznie wypełnili, żeby tu wszystkich zaprosić, zorganizować i dokładać sił,
bo robimy to wszyscy można powiedzieć w czynie społecznym.
Artyści sami wybierają sobie repertuar. Piotr Fronczewski nie lubi publicznie
recytować poezji, dlatego sięgnął po książkę Janusza Głowackiego „Z głowy”.
Bo to mój kumpel, bardzo go lubię, bardzo go szanuję i podziwiam.
Między innymi również dlatego, że z poezją mam kłopoty, uważam, że poezja jest
rzeczą osobistą, intymną, niewymagającą publiczności, żeby starać się
z tej poezji coś zrozumieć.
„Z głowy” to autobiograficzna książka pisarza i scenarzysty, który od ponad 30 lat
mieszka w Nowym Jorku. W wybranych fragmentach wspomina atmosferę warszawskiego
SPATIFU, opisuje sprawę za publiczne zgorszenie, podróż i życie w Nowym Jorku,
czy pożegnanie z matką.
Piotr Fronczewski ze szczególnym rozrzewnieniem czytał rozdział o artystycznej kawiarni.
Jestem, że tak powiem w tej rzeczywistości opisywanej przez Janusza obecny
w jakiś sposób i to były bardzo dobre czasy, choćby z tego powodu, że były jakieś
lepsze relacje między ludźmi. Inaczej wyglądało przyjacielstwo, koleżeństwo i taka
najprostsza życzliwość i bezinteresowność. Troszkę nam się skiepściło niestety.
Aktorowi towarzyszył Seweryn Graniasty, który pomiędzy czytanymi fragmentami
przygrywał na saksofonie.
Interpretacja wspaniała, bardzo ładna atmosfera, muzyka dobitnie podkreślająca to, co było.
Super, jestem bardzo zadowolona. Jestem pierwszy raz na tym czytaniu,
ale rewelacyjnie, bardzo mi się podobało.
Połączenie dwóch talentów i wnętrz kórnickiego zamku stworzyło
niezapomnianą atmosferę.