Szept i krzyk – warsztaty dla kobiet

Szept i krzyk. O potrzebach | Lalkarstwo – ARTEterapeutyczne warsztaty dla kobiet w Dworze Skrzynki
Tworząc własną lalkę, nadając jej kształt, cechy i historię, uczestniczki przyjrzą się temu, co w nich najczulsze, a jednocześnie najczęściej pomijane. Za czym tak naprawdę tęsknię? Które potrzeby są we mnie ledwie słyszalnym szeptem, a które narastającym krzykiem? Dlaczego niektóre ignoruję, a innym – zazwyczaj cudzym – nadaję pierwszeństwo? Jaką rolę odgrywam na scenie swojego życia i czy jest ona naprawdę moja? Proces twórczy stanie się punktem wyjścia do rozmowy i refleksji, pozwalając dotknąć tego, co zostało zapomniane lub zepchnięte na dalszy plan.

Zapraszamy w sobotę, 13 czerwca 2026 r. na warsztaty arteterapeutyczne dla kobiet pn. „Szept i krzyk. O potrzebach. Lalkarstwo”. Spotkanie w Dworze Skrzynki tradycyjnie już poprowadzi Marta Szostak. Sesja trwa od godz. 9:45 do 12:30. Grupa liczyć będzie maksymalnie 12 osób, czyli decyduje kolejność zgłoszeń. Odpłatność: 50 zł od osoby. Wiek: od 13 do 83 lat, czyli w praktyce nie ma znaczenia – liczą się przede wszystkim chęci! Zgłoszenia prosimy kierować poprzez stronę: www.dworskrzynki.pl lub na adres: warsztaty@instytutskrzynki.pl.

Kim jest Marta Szostak, prowadząca warsztaty?
Jest absolwentką arteterapii na Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego oraz muzykologii, kulturoznawstwa i studiów z zakresu rozwoju publiczności na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Stale współpracuje z poznańskimi NGO-sami, w tym Fundacją Odzyskani oraz Fundacją im. Julii Woykowskiej, w których prowadzi warsztaty arteterapeutyczne przeznaczone głównie (choć niejedynie) dla młodzieży i tzw. młodych dorosłych. W poznańskiej Scenie Roboczej – Społecznym Miejscu Kultury zaprojektowała i przeprowadziła pilotażowe warsztaty towarzyszące premierze jednego ze spektakli. Regularnie współtworzy działania edukacyjne organizowane przez Teatr Muzyczny w Łodzi. Arteterapia to dla niej podróż przez sztukę w głąb siebie; to szansa na usłyszenie swojego głosu oraz zaobserwowanie i nazwanie emocji, to przestrzeń do rozwoju i czas na refleksję, którą wspiera swobodne twórcze działanie. To proces, w którym sztuka jest towarzyszem, a człowiek – celem.