» Wyczółkowski – Impresje: dusze drzew i kwiatów

Dusze drzew – milczące, a jednak pełne opowieści. Kwiaty – kruche, lecz niosące w sobie pamięć światła i czasu. W tej szczególnej przestrzeni symboli i emocji, gdzie natura odzwierciedla ludzką wrażliwość, w Dworze Skrzynki wybrzmiał koncert „Wyczółkowski – Impresje: Dusze drzew i kwiatów”. Było to wydarzenie, które otworzyło przed publicznością wielowymiarowy dialog sztuk – muzyki, poezji i malarstwa – złożony w hołdzie jednemu z najwybitniejszych polskich artystów, Leonowi Wyczółkowskiemu, w 90. rocznicę jego śmierci. W Instytucie Skrzynki twórczość Leona Wyczółkowskiego zajmuje szczególne miejsce – jego wrażliwość na naturę, światło i strukturę pozostaje nieustającą inspiracją dla kolejnych pokoleń artystów.

Koncert „Wyczółkowski – Impresje” był wyrazem tej ciągłości oraz próbą współczesnego odczytania jego dorobku poprzez język muzyki i poezji. W niezwykłym, pełnym wrażliwości wykonaniu Aresa Chadzinikolau oraz zespołu muzyków: Adam Zagórski (perkusja), Piotr Rogacki (kontrabas), Piotr Grossmann (gitara), Waldemar Knade (altówka) oraz Michał Giżycki (klarnet basowy, saksofon), publiczność mogła zanurzyć się w dźwiękowe pejzaże inspirowane naturą tak bliską twórczości Wyczółkowskiego. Kompozycje takie jak „Dęby Rogalińskie”, „Bory Tucholskie I i II”, „Anemony” czy „Prymule – Wiosna” przenosiły słuchaczy w świat organicznych struktur, pulsujących rytmów i subtelnych napięć, gdzie jazz i awangarda spotykały się z malarską intuicją.

Energia sceniczna lidera projektu nadawała całości wyrazisty, niemal hipnotyczny charakter, prowadząc odbiorców przez kolejne warstwy artystycznej narracji. Karl Grenzler oraz Paweł Władysław Płócienniczak zaprezentowali autorskie teksty poetyckie dedykowane mistrzowi Wyczółkowskiemu. Ich recytacje i twórczość budowały pomost między obrazem, dźwiękiem a interpretacją poetycką. W przestrzeni koncertowej wybrzmiewały przedstawienia jodeł oraz astrów autorstwa Leona Wyczółkowskiego, czyli drzew i kwiatów – dwóch porządków natury, które Mistrz tak chętnie podejmował w swojej twórczości, odnajdując w nich piękno i ulotność chwili. Publiczność nagrodziła artystów owacją na stojąco, co potwierdziło siłę oddziaływania tego wyjątkowego przedsięwzięcia.

Źródło: Instytut Skrzynki