Wzruszający koncert „Tribute to Umer & Soyka”

„Moje piosenki są dla ludzi nieszczęśliwych…” – mówiła Magda Umer. A jednak w Dworze Skrzynki było tylu szczęśliwych i uważnie zasłuchanych. 20 marca odbył się wyjątkowy koncert „Tribute to Umer & Soyka” – wydarzenie, które stało się czymś znacznie więcej niż tylko koncert. Był to wieczór pamięci, emocji i wsłuchania się w twórczość dwóch wybitnych postaci polskiej sceny artystycznej, które tak niespodziewanie odeszły ubiegłym roku.

Niestety, Stanisław Soyka nie wystąpi już nigdy w Dworze Skrzynki – jego odejście pozostawiło pustkę, której nie da się wypełnić. Zabraknie też Magdy Umer… Właśnie dlatego to wydarzenie nabrało szczególnego, symbolicznego wymiaru. Nie było próbą zastąpienia ich genialnych talentów, lecz świadomym i pełnym szacunku gestem pamięci. Magda Umer i Stanisław Sojka należeli do grona twórców, którzy przez dekady kształtowali wrażliwość polskiej publiczności. Ich wspólne projekty, koncerty i interpretacje budowały przestrzeń opartą na słowie, refleksji i emocjonalnej prawdzie. To właśnie ta delikatna, a jednocześnie głęboka estetyka stała się punktem wyjścia dla koncertu w Skrzynkach.

Na scenie wystąpili: Aleksandra Pura (śpiew), Mateusz Kaszuba (fortepian) oraz Wojciech Judkowiak (kontrabas) – artyści młodego pokolenia, którzy z dużą wrażliwością i dojrzałością sięgnęli po repertuar swoich mistrzów. Ich interpretacje miały kameralny, intymny charakter. Subtelny śpiew przeplatał się z brzmieniem fortepianu i kontrabasu, tworząc przestrzeń pełną ciszy, skupienia i autentycznych wzruszeń. Był to koncert prowadzony bez pośpiechu – z uważnością na każdy dźwięk i każde słowo.

Podczas wieczoru wybrzmiały znane i poruszające utwory z repertuaru Magdy Umer i Stanisława Sojki, takie jak: „Koncert jesienny na dwa świerszcze”, „Jarzębino”, „Luna srebrnooka”, „Nim przyjdzie wiosna” czy „Tolerancja”. W wielu z nich obecna była refleksyjna, nostalgiczna aura jesieni – tej cichej, zatrzymanej, skłaniającej do wewnętrznego spojrzenia. Jednocześnie w interpretacjach artystów wyraźnie wybrzmiewał motyw zmiany i nadziei – zapowiedź nadchodzącej wiosny. „Tribute to Umer & Soyka” był więc nie tylko wydarzeniem artystycznym, ale także doświadczeniem wspólnoty – momentem, w którym muzyka pozwala zatrzymać czas i na nowo dotknąć tego, co w niej najważniejsze: słowa, ciszy i obecności.

Przygotował: Instytut Skrzynki